ถ้าต้องขึ้นรถเมล์............

 

เพิ่งเดินออกมาจากโรงหนัง..

 

สะพานลอย..ทางเดินริมถนน..

 

136คนน้อยกำลังกลับรถอยู่ข้างหน้า..

 

ใกล้ป้ายรถเมล์..100เมตร

 

วันนี้..สัมภาระหนักอึ้ง

 

ฟ้าเริ่มมืด

 

รถเมล์ส่วนใหญ่แน่นเอี๊ยด

 

ทั้งจำนวนน้อยลง

 

............แล้วอย่างไร

 

ถ้าไร้สัมภาระคงวิ่งตัวปลิวถึง136..สบาย

 

ถ้าสัมภาระมโหฬาร..วิ่งไม่ไหว

 

ถ้าฟ้ายังสว่าง..ไม่ต้องรีบ

 

ถ้ารถเมล์ส่วนใหญ่มีที่นั่งเหลือเฟือ..รออีกหน่อย

 

ถ้าจำนวนรถเมล์มีมากขึ้น..ไม่ต้องรอนาน

 

ถ้ารีบวิ่ง...จะทันไหม

 

ไม่ทัน..เหนื่อยและต้องรออีกหน่อย

 

รีบวิ่ง..รออีกหน่อย..วิ่ง..รอ..วิ่ง..รอ..

 

วันนี้................ผมวิ่ง

 

หลายๆคนคงผ่านการประเมินสิ่งต่างๆมาบ้าง

 

ในการทำงานหลายๆครั้งที่ต้องประเมิน

 

ระหว่าง  

 

"ความสามารถของตัวเอง"

 

กับ

 

"ความยากง่ายของสิ่งที่ต้องทำ"

 

ประเมินออกมาแล้วเป็นเช่นไร

 

    --งานแค่นี้..จอก..เบเบ..สบาย

 

    --ก้..โอเคอยู่

 

    --เหี้ย..งานอย่างนี้ใครจะทำไหววะ

 

คำหรือความคิดเหล่านี้ที่..เกิดขึ้นแตกต่างกันในแต่ละครั้ง - ในแต่ละงาน

 

ก่อให้เกิดผลอย่างไรตามมาบ้าง

 

บางครั้งเราอาจเลือกงานไม่ได้

 

แล้วเราจะแก้ปัญหาความไม่เหมาะสมอย่างไร

 

มันอาจขึ้นอยู่กับทัศนคติที่ตัวเองสร้างขึ้น

 

ว่าเราทำได้แค่โน้น แค่นี้..

 

      -- จริงหรือ --

 

ความสามารถของคนน่าจะพัฒนาได้

 

เพราะทุกอย่างที่เราทำได้

 

ตอนแรกเกิดเราก็คงยังทำไม่ได้

 

แล้วตอนนี้เราทำได้อย่างไร

 

บางทีการประเมินที่เราทำก่อนการทำงานนั้น

 

อาจมีเพียงเพื่อให้เราหยุดคิดว่าควรทำสิ่งใดต่อไป

 

ถ้ามันน่าจะยากเกินไป

 

เพียงแค่เราพยายามที่ฝืนไปว่า "ทำได้"

ช่วงนี้กีฬาที่เพิ่งผ่านไปก็มี ซีเกมส์ กะ จตุรมิตร

 

สองอย่างนี้คล้ายๆกันตรงที่เป็นกิจกรรมกีฬาที่มีเพื่อการสมานฉันท์

 

แต่คนรุ่นหลังต่อๆมากลับเห็นจุดประสงค์อื่นมาสำคัญมากกว่า

 

เห็นถึงผลแพ้ชนะว่ามันยิ่งใหญ่ มันมีเกียรติ

 

จนบางครั้งการกระทำบางอย่าง

 

 -- ซีเกมส์ --

 

การพยายามเพื่อจะเป็นเจ้ายุทธจักรการก๊ฬา

 

การเล่นตุกติกในการแข่งขันซีเกมส์

 

การแข่งขันชนิดที่เห็นผลการแข่งขันมากกว่า

 

ความสัมพันธ์ที่ดีที่ควรจะเกิดขึ้น

 

-- จตุรมิตร --

 

การแข่งขันฟุตบอลที่ควรแข่งกันอย่างสนุกสนาน

 

รักใครกลมเกลียวตามความคิดของผู้ริเริ่ม

 

กลับกลายเป็นว่าปีไหนมีบอลจตุรมิตร

 

หลังจากแข่งขันบอล

 

อาจารย์จากทุกสถาบัน

 

ต้องไปยืนประจำจุดที่อาจเกิดการทะเลาะวิวาทของโรงเรียนทั้ง4แห่ง

 

นักเรียนปัจจุบัน ศิษย์เก่า

 

ต้องระวัง ระแวง ภัยที่อาจเกิดขึ้นกับตัวเองและเพื่อนฝูงรอบตัว

 

ผมอาจเกิดมาทีหลังคนรุ่นก่อนผมไม่ทราบเช่นกันว่า

 

สมัยแรกเริ่มนั้นเป็นอย่างไร

 

หรือว่าพวกรุ่นพี่ๆเหล่านั้นเค้าก็ตีกันมาตั้งนานแล้ว

 

มีทั้งแข่งบอล(ในสนาม)และแข่งมวยหมู่(นอกสนาม)

 

------------------------------------------------------------------

 

ขอเพียงฝากคำถามว่า

 

"ชัยชนะสำคัญอย่างไร"

เพิ่งดูหนังไปอยากเล่าเท่านั้น

 

เรื่องแรก After Life (หนังญี่ปุ่น)

 

เกี่ยวกับชีวิตหลังจากตายไปแล้ว ทุกคนต้องไปยังที่ๆนึง

 

เพื่อบันทึกความทรงจำเพียงความทรงจำเดียว

 

ให้ความทรงจำนั้นคงอยู่คู่กับคนคนนั้นตลอดไป

 

พล็อตเจ๋งดี  ชอบๆๆ

 

หนังมันน่าคิดอยู่ว่าชีวิตตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้

 

มีช่วงเวลาที่มีความสุขรึยัง

 

เวลาเหล่านั้นเป็นเวลาที่สำคัญ

 

เก็บเอาไว้ไห้นานที่สุดละกัน

 

อีกเรื่อง saw ภาค 2

 

ไม่ได้ดูภาคแรก ไม่รู้เป็นไง

 

แต่ที่ไปดูแต่ละตอนทุกคนที่ตายถ้ารู้จักพอ

 

หรือว่าใจเย็นๆ ใช้สติค่อยๆแก้ปัญหา

 

ปัญหาก็จะถูกแก้ไขได้

 

เงื่อนไขต่างๆถ้าเอาใจใส่อย่างดี

 

และใช้สติงดใช้อารมณ์ ก็ดีเอง

อืม..วันเกิด

วันที่มีจำนวนคนเข้าผับมากขึ้น

 

วันที่ได้คิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นใน1ปีที่ผ่านมา

 

วันที่ต้องใส่บาตรตอนเช้า

 

วันที่เลขอายุที่มากขึ้น

 

วันที่คิดได้ว่าต้องรับผิดชอบมากขึ้น

 

วันที่อยากให้ทั้งวันมีแต่เรื่องดีๆ

 

วันที่เพื่อนทักว่า happy birthday แทน หวัดดี

 

วันที่มี sms ส่งมาเยอะกว่าทุกวัน

 

วันที่มีโทรศัพท์จากเพื่อนที่ไม่ได้คุยกันมานาน

 

วันที่คนที่บ้านอยู่กันพร้อมหน้า

 

วันรู้สึกดีที่เสียง sms ดังทั้งวัน

 

วันที่เพื่อนหลายๆคนจำกันได้

 

วันที่อยากให้ใครคนนึงจำได้

 

..แต่ เธอก้จำไม่ได้

 

 

วันก่อนเพื่อนบอกว่า..

 

อยากทำงานป่าว??เป็นฟรีแลนซ์

 

งั้นไปเจอกันที่ตึก %&*

 

พอไปเจอคนเยอะจัง(งานไรวะ)

 

..ซักพัก..คุยเรื่องเศรษฐกิจ

 

มูลค่าการ.บริโภค.อุปโภค.ของคนต่อปีมีค่า  นับ.หมื่นล้าน.

 

ราคาค้าปลีก 10 = ผู้ผลิต 4 + คนกลาง 6

 

คนที่ได้ 6 คือห้างใหญ่ๆ

 

ยิ่งตอนนี้ห้างทำตัวเป็นผู้ผลิตเลยได้มากขึ้น

 

แล้วก้ชวนว่าเงิน 6 เยอะนะมาเป็นคนกลางกัน

 

..ซักพัก..เอาเอกสารหัว amway ขึ้นมา

 

อ้าวชวนไปทำ amway นี่หว่า

 

หลังจากนั้นก้ชวนไปฟังอบรม..(ว่างอยู่ok)

 

และแล้วการชักจูงด้วยจำนวนเงินมหาศาล..(กูคิดว่ามีน้อยคนจะได้)

 

การท่องเที่ยวไปต่างประเทศ(ที่มีน้อยคนที่ทำจะได้ไป)

 

และสินค้าดีๆของพวกเค้า amway

 

เสร็จก้พาไปคุยกลุ่มเล็กๆ..ว่า..อยากทำมั้ย

 

ตอบปฏิเสธไป

 

ตอนหลังแอบได้ยิน'ถ้าการชักชวนวันนี้ไม่สำเร็จให้คืดว่าพวกเรายังพยายามไม่ดีพอ ขอให้พยายามขึ้นอีก"

 

มันอาไรกัน

...........

.........

......

..

.

 

เงิน ตัวแปรที่สำคัญ

 

ทุกคนคงอยากมี เงิน กันเยอะๆ

 

แต่มีเยอะแล้วมีความสุขจริงรึ

 

พยายามดิ้นรนเพื่อ เงิน

 

เวลาเหล่านั้นคุ้มค่ารึ

 

จำเป็นมั้ย ที่ต้องมีเงินเยอะแล้วสะดวกสบาย

 

กูว่าทำแค่พอมีความสุขก้พอ

 

มึงจะดิ้นรนทำไมวะถ้ามึงคิดแค่   " พอ "