| oak's profileKa-poAk @ arch ku ----- ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 23 โลกแห่งความฝันทุกคนคงมีความฝันเป็นของตัวเอง
หลายคนวาดฝันว่าอยากได้สิ่งโน่นสิ่งนี้
อยากมีอาญาสิทธิ์สั่งโน่นสั่งนี่
หรืออยากเป็นโน่นเป็นนี่
ที่เป็นไปได้ และ เป็นไปไม่ได้
ในแง่สร้างสรรค์ หรือ ทำลาย
ทุกความฝันดีทั้งนั้นแหละ
โลกเหล่านั้นของแต่ละคนสะท้อนตัวตนของคนนั้นอยู่
ทั้งที่สมบูรณ์แล้ว หรือว่ายังกำลังก่อสร้าง
แต่ว่าโลกแห่งความฝันของผม
โลกนี้มีแสงสว่างจากตัวมันเอง
ส่องสาดออกไปเท่าที่ทันจะทำได้
มันเห็นทุกอย่างรอบตัวมัน
รับรู้ทุกอย่างที่ผ่านตัวมัน
แต่ตัวของมันเองกลับว่างเปล่า
ไร้ซึ่งสิ่งใดๆก้ตาม
ในทุกๆวัน
ถึงแม้มันพบกับสิ่งใดๆมากมาย
แต่ไม่มีสิ่งใดต้องกังวล
ไม่ว่าเมื่อไรที่เหนื่อย อ่อนแรง
การกลับเข้ามาสู๋โลกแห่งความฝันใบนี้
ทำให้โลกแห่งความจริงได้พัก
ตอนนี้ใครจะฝันอะไรก็ตามใจ
แต่อย่าดึงผมออกจากความฝันละกัน March 12 เพื่อนเวลานั้นเลื่อนไปตลอด..ชีวิตก็เป็นเช่นนั้น
มันเลื่อนไปอยู่เสมอ แต่บางครั้งเรากลับอยากดึงสายพานนั้น และปักหมุดลงไป เพื่อที่จะหยุดอยู่กับเวลานั้นๆ อย่างไรก็ตามสายพานพยายามที่จะดันอยู่เสมอ ด้วยแรงเลื่อนของเวลา สักวันที่หมุดหลุดออก..และเกิดร่องรอยขึ้น เมื่อสายพานวิ่งต่อไป เรากลับไปมองร่องรอยนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าจะเกิดขึ้น ยิ้มให้กับคนทำให้เราปักหมุดตอนนั้น บุญรักษา พวกมึง..คนที่ทำให้ร่องรอยเหล่านั้นไม่เปลี่ยนแปลง October 27 October 2549กลับมาจากค่าย 14.25น. ที่สถานีรถไฟบางเขน
กำลังคิดถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นช่วงปิดเทอม
เกรดที่น้อยลงไป ก็ไม่ตั้งใจเองนี่หว่า
งานที่รับมา เงินก็รับมา
ค่ายที่ไปช้ากว่าคนอื่น
รู้สึกพลาดอะไรหลายสิ่ง
แต่ก็ได้พบกับอะไรหลายสิ่ง
เพื่อน...ก็แบบเดิมๆ(เป็นอย่างนี้ไปนานๆนะ)
น้อง-พี่...ที่ได้รู้จักมากขึ้น..สนิทมากขึ้น
พระ...ที่ไม่ได้เพียงมีหน้าที่เพียงสอนทางธรรมเท่านั้น
ชาวบ้าน...ความมีน้ำใจกับความกันเอง
เด็กๆ...ความใสและอาการปวดหัว
ค่ายทำให้เรารู้สึกว่าคนคนนั้นเป็นอย่างที่เป็นนั้นจริงๆ
รู้จักกับตัวตนของเค้าจริงๆ รู้สึกดีนะ
กลับมาถึงบ้าน...เพลีย...หลับ
ตื่น...มาลงรูป
เจอกับรูปมากมาย...ความรู้สึกดีกับเหงาเกิดขึ้นมาพร้อมกัน
ดี...ที่พบกับรอยยิ้มและสิ่งที่เกิดขึ้นในรูปถ่าย
เหงา...ที่เวลาเหล่านั้นผ่านไป..จบลง
ความเป็นจริงเข้ามาในความคิด
ไม่มีใครอยู่กับเราทุกเวลาหรอก
การพบกัน...การลาจาก..........เป็นของคู่กัน
แต่ก็ยังอยากให้มีใครสักคนอยู่เคียงข้างอยู่ดี September 24 ตื่นตูมทุกคนคงรู้จักกับสำนวนว่า
"กระต่ายตื่นตูม"
มันเห็นมะพร้าวหล่นเสียงดังหน่อย
ก้เอะอะโวยวายว่าโลกจะระเบิด
เปรียบคนไทยเป็นกระต่าย
แล้วเปรียบคนต่างชาติเป็นมะพร้าวที่ตกลงมา
เมื่อก่อนประเทศไทยมีของดีมากมายสะสมอยู่มากมาย
ทั้ง สมุนไพร อู่ข้าวอู่น้ำ ศิลปะ และภูมิปัญญาต่างๆ
เมืองไทยที่ยังเป็นเมืองสยามอยู่ในตอนนั้น
แม้จะมีสงครามบ้างแต่เราก้ยังอยู่ได้ด้วยตัวเอง
ไม่ต้องไขว่คว้า สร้างภาพลักษณ์ หรือเป็นเสือตัวใหม่ของเอเซีย
แต่พอต่างชาติเริ่มเข้ามา พวกเค้าเอาวิทยาการ เทคโนโลยีใหม่ๆเข้ามา
คนไทยก้ยอมรับเพื่อความก้าวหน้าของประเทศเรา
เป็นเรื่องดีที่ประเทศเราพัฒนาเร็วขึ้นเยอะ
แต่มันทำให้เรา "ตื่นตูม" กับสิ่งที่เข้ามาเหล่านั้น
เราเริ่มละของดีที่เรามีอยู่ก่อนที่พวกเค้าเข้ามา
แล้วใช้วิทยาการใหม่ๆที่หลั่งใหลสู่ประเทศของเรา
โดยไม่ได้ดูว่าการใช้วิทยาการเหล่านั้นเราต้องสูญเสียทรัพยากรอะไรไปบ้าง
ความเป็นอู่ข้าวอู่น้ำเริ่มลดลง
ของดีเก่าๆเริ่มหายไป
วันหนึ่งเมื่อเค้าครอบงำเราด้วยวัตถุหมดแล้ว
เค้าก้มาค้นคว้าของดีเก่าๆของเรา
พอได้ความรู้ก้เอาไปใช้แล้วจดสิขสิทธ์
ของดีของเราก็กลายเป็นของเค้า
เนื่องด้วยความ"ตื่นตูม"ของเราเอง
ทำให้ลืมความเป็นตัวเราไป
มัวแต่ไปหลงกับอะไรที่หวือหวา ในแบบของคนอื่น
แล้วไงล่ะเสียดายไหม June 01 ปิดเทอมปิดเทอมที่กำลังจะผ่านพ้นไป
ใครต่อใครได้พบอะไรกันบ้าง เวลาพักผ่อนในช่วงชีวิตการเรียน หลายคนยังต้องขมักเขม้นกับการเรียน เพื่อการสอบเข้าที่เรียนใหม่ๆ หลายคนลงเรียนซัมเมอร์ เพื่อลดภาระเรียนตอนเปิดเทอม และอีกหลายคนไปใช้ชีวิต เพื่อเปิดโลก หรือผ่อนคลายตัวเองจากตอนเรียน ปิดเทอมปีนี้ ผม ได้พบสิ่งที่มีความหมายกับชีวิต นอกจากที่บวชมา3สัปดาห์ ยังเจอกับความรักที่เพิ่งเริ่มต้น แม้ซักวันอาจจะต้องจบลงT_T แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่ารักเป็นเช่นไร ขอบคุณนะ ^บี^ |
รูป..น่ะ..รูป
Ka-poAk @ arch ku ----- oAk @ anywayปล่อยให้มันเป็นไปตามครรลองของมัน หรือ จะเปลี่ยนมันไปตามครรลองของเรา
|
||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
